Water
Het water verheft zich,
zoals in de dagen van Noach,
een macht die mens en schip beproeft.
De hand van de redder
is als de hand van Petrus
die uitreikt naar de golven,
niet om zichzelf te verheffen,
maar om de ander te bewaren.
De zee draagt geheimen,
zoals de diepte van Jona’s vlucht,
en toch keert zij terug
tot het land dat God begrensde.
De ogen van de fotograaf
zien meer dan hout en touw,
zij zien het volk dat leeft
tussen angst en vertrouwen,
tussen storm en stilte.
En in het licht dat breekt
boven Lauwersmeer,
herinnert de horizon
aan de belofte:
dat water niet het laatste woord heeft,
maar redding.
Na het afscheid van Willem Wilstra als fotocolumnist plaatsen we op ‘zijn’ pagina een mooie foto uit zijn archief met daarbij een gedicht van de dichters Jan Hendrik Woudstra, Fetje Zijlstra-Hiemstra, Pieter Lootsma of Demi Groenevelt. In deze aflevering is de beurt aan Jan Hendrik Woudstra (1963) uit Dokkum, auteur van inmiddels zeven dichtbundels.
