Gemoedelijkheid
Kortgeleden had ik een gesprek met een dorpspredikant uit deze provincie. Wat ik beluisterde: het gaat zijn gangetje, geen noemenswaardige spanningen en de leden voelen zich er thuis.
Ik vroeg nog even door. Zie jij de kinderen van de gemeente ook meedoen aan de kindernevendienst? Hoe is het jongerenleerhuis georganiseerd? En hoe is het gesteld met de vorming en toerusting onder jonge ouders en de meer volwassen gemeenteleden?
Als u deze vragen beantwoordt voor uw plaatselijke gemeenschap, wat komt daar dan uit? Weinig tot geen kinderen meer tijdens de dienst? In het beste geval nog een jeugdclub die ook al niet overloopt van de belangstelling? En heeft 'Vorming en Toerusting' niet als synoniem 'Vertier en Toeren'? Een informatieve en gezellige avond, met nog een excursie voor de fijnproevers?
Er zijn vaak eigentijdse bijgebouwen beschikbaar, maar het is er op een doordeweekse avond veelal donker. De logistiek van de kerkzalen is eigentijds en de liturgie heeft gewonnen aan inhoud, maar met het klimmen der jaren klimt de gemiddelde leeftijd van de kerkganger mee.
Geen vliegwiel
In 2004 kwam de Protestantse Kerk in Nederland tot stand. De energie hoefde niet meer naar organisatorische zaken, maar kon in de inhoud gestoken worden. In 2013 kwam het Liedboek, bidden en zingen in huis en kerk uit en in 2021 de NBV21. Wij waren weer helemaal bij de tijd, maar over het algemeen is het elan dat van die momenten uitging geen vliegwiel gebleken. De landelijke organisatie werd op maat gesneden met als resultaat een goede pr, een gesmeerd lopende dienstenorganisatie en bladen als Protestant en Petrus voor bij de koffie. Maar deze lectuur gaat voorbij aan de massa.
Buiten de bubbel
Er zijn de eerste tekenen dat jongeren meer op zoek gaan naar zingeving. Waar zie ik dat in de plaatselijke protestantse gemeenten? Fijn dat er intussen plaatselijk deuren open worden gedaan naar de burgergemeenschap. Kerk in de wereld, ook heel dicht bij huis, waar de kerkenraad de moed heeft om buiten de eigen bubbel te willen treden en de verbinding te zoeken. Die richting geeft deze schrijver moed.
Mijn gesprekspartner werd zelfs een beetje onrustig van de gemoedelijkheid die in 'zijn' gemeente wordt gekoesterd. Want geloven zal een onrustige zaak moeten blijven!
Jappy Talma uit Hurdegaryp is hbo-theoloog