Het avondritueel in Varanasi
Het avondritueel in Varanasi Pexels

De rijkdom van herkenning

In India maken we in de wereldstad Varanasi aan de oever van de rivier Ganges, het hindoeïstische avondritueel mee. We mogen helemaal vooraan zitten en wat we zien is prachtig en verrassend. Duizenden mensen zitten op de trappen aan de oever van de voor hen heilige rivier. En nog eens honderden mensen zitten in bootjes en hebben lichtjes bij zich.

Terwijl ik stil kijk en luister voel ik me gaandeweg geen toeschouwer meer, maar aangeraakt en opgenomen worden in de beleving. Want ik ervaar herkenning! Natuurlijk, het is een hindoeïstisch ritueel, dus niet hetzelfde als mijn christelijke geloof. Maar ik ervaar wel wat gelijkenissen.

- Klokjes luiden en nodigen de mensen uit om in die andere werkelijkheid van God (OHM) te stappen. Dit doet denken aan het klokje dat luidt aan het begin van een dienst in de Rooms-katholieke kerk. Ik krijg ook een touw in handen om een klokje te luiden.
- Jonge priesters blazen op een grote schelp. Dat doet denken aan het blazen op de joodse ramshoorn.
- Water wordt als symbool van leven bewogen, als teken van de ruimte buiten je, naar jezelf, naar de medemensen en weer naar jezelf. En haast vanzelf klinken in mij de woorden: ‘Heb God lief met al wat in je is en je naaste als jezelf.’
- Vuur wordt op dezelfde manier bewogen, als gebed om het kwade te verbranden en dat het goede je mag verwarmen.
- Wierook wordt naar alle vier windstreken gezwaaid en ik ruik de geur die ons aankleeft. De geur die ons met elkaar en met goddelijke aanwezigheid verbindt. En in gedachten zie ik het wierookritueel in de kerk
- Wanneer de lotusblaadjes in het rond worden gestrooid, herken ik de handreiking naar de boeddhisten, die royaal aanwezig zijn bij het avondritueel.


Blijdschap


Vanuit de herkenning voel ik blijdschap, dat we als verschillende gelovigen dichter bij elkaar zijn dan vaak wordt gedacht. Onze geloofsrituelen hebben we van oudsher van elkaar ontvangen en ieder vanuit het eigen geloof betekenis gegeven. Dat is ware rijkdom, volgens mij een rijkdom die van God komt.


Mijn gedachten gaan naar woorden van Jakobus, uit hoofdstuk 1 vanaf vers 16:

Geliefde broeders en zusters, vergis u niet: elke goede gave, elk volmaakt geschenk komt van Boven, van de God van de hemellichten. Het geloof in Jezus Christus staat niet toe dat u elkaar op uiterlijkheden beoordeelt. Laat ieder mens zich haasten om te luisteren en traag zijn om te spreken.


Aan de oever van de Ganges ervaar ik dat we mogen leven binnen het geschenk van liefde, ontvangen van de Schepper van leven, vanuit God, zoals ik dat geloof door Jezus.


Herken elkaars waarde


Dan hoor ik de priester zeggen: ‘Beloved people can love others’. En ik zie voor me hoe mooi het kan zijn, wanneer we open willen staan voor herkenning van elkaars waarde als mens, elkaars geloof en overtuiging. Wanneer we blijdschap ervaren in elkaars rijkdom van rituelen. En in dat wat kostbaar is voor de ander, dat wat kostbaar is voor het goed samenleven. Want: Beloved people can love others.


Corry Nicolay is predikant kleurrijke communicatie. Zie www.kleurrijkgeloven.nl