Zomerexpositie: Genius Loci - De geest van het landschap, Jacob C. Taekema

In de Grote of Jacobijnerkerk te Leeuwarden is van 2 juni tot 30 september 2026 een expositie van werken van Jacob C. Taekema te bezichtigen onder de titel: Genius Loci DE GEEST VAN HET LANDSCHAP

Taekema (Mûnein,1954) volgde zijn opleiding aan Academie Vredeman de Vries. Hij zegt over zijn kunstenaarschap: Mijn werk is te beschouwen als poëzie in beelden. De Nederlandse dichter Alfred Schaffer omschrijft poëzie op een wijze dat ik daarbij een directe herkenning bij mijn eigen beeldend werk ervaar. In een interview in de Groene zegt hij het als volgt: ‘Anders dan andere talige kunsten is poëzie de vorm van het omcirkelen: het benoemt veel door het niet te benoemen. Het komt daarmee het dichtst in de buurt van hoe wij denken en associëren. Dat is poëzie in essentie, wat mij betreft. Of het nou experimenteel werk is of toegankelijke traditionele poëzie, het gaat over beeldtaal die iets laat zien maar het niet helemaal zegt. Het is multi-interpretabel: wat jij erin leest, lees ik er misschien niet in. En zo is het ook in het leven. Daarom vind ik het lastig als op school een gedicht wordt besproken en wordt gezegd: ‘Deze regel betekent dit, die regel betekent dat.’ Zo werkt het niet in de kunst. Veel is helder, maar veel ook niet. Dat is wat het mooi maakt.’

Mijn werk vindt zijn inspiratie in de beeldtraditie van het landschap. Een traditie die loopt van de romantiek en het “niet literair” symbolisme, via het expressionisme, naar de “organisch” abstracte kunst. Vanuit deze traditie verbeeld ik het landschap in de ruimste zin van het woord als een kosmos van de ziel. Mijn landschappen kenmerken zich door het veelal ontbreken van perspectieflijnen en is daarmee verwant aan de traditie van Oost-Aziatische kunst. 

Het vertrekpunt van waaruit ik schilder of teken is de visuele ervaring van de natuur. Vervolgens werk ik op doek of papier vanuit conceptuele overwegingen en als vanzelfsprekend en passend komen daar landschappelijke beelden bij. Er is dan ook geen sprake van een visuele- maar van een schilder-technische realiteit die enkel verwijst naar zichzelf. Soms lijkt mijn werk dan ook bijna abstract. Ik schep dan ook geen landschappen in de zin van de herkenning. Toch zijn er altijd lijnen of vlakken die als herkenningspunt kunnen dienen. Het gaat om het licht tussen bomen, een beweging door de wind of het stromen van water, het eroderen. En dat kan dan de geest van het coulisselandschap rondom de Sallandse heuvelrug verbeelden, het Zwitserse hooggebergte, dan wel het Friese land. Landschappen zoals die blijven hangen in mijn herinnering. Het zijn notities die ik in het voorbijgaan opmerk. Voorbijgaan in de letterlijke zin van passeren en in de zin van het voorbijgaan van de tijd.

Thuis, op mijn atelier, werk ik deze herinneringen bijna dagelijks om tot een getekend of geschilderd beeld Niet het concrete landschap in de stralende zon maar figuurlijk en letterlijk gehuld in flarden van mist en nevel, aan het oog ontrokken door smeltende sneeuw, of door overbelichting versus nacht, alsof het eens zo levende landschap is toegedekt en er enkel nog maar een vermoeden van het bestaan als landschap is. Niet het zichtbare maar eerder de geest daar achter in een stijl die geen rechtstreekse relatie heeft met de zintuiglijke waarneming. Mijn werk laat de beschouwer veel ruimte en behoeft een actief en open kijkproces.

Openingstijden: dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag van 13.00 – 16.00 uur.
Zaterdag van 11.00 – 16.00 uur
In verband met concerten en kerkdiensten staan de actuele openingstijden op www.grotekerkleeuwarden.nl